Een groep van 12 VUB studenten en 12 studenten in de gevangenis van Beveren volgt het vak penologie samen in de gevangenis van Beveren.  In deze derde les werkten zij rond de ‘pains of imprisonment’ en bestudeerden ze de deprivaties waarmee men in het huidige Belgische systeem te maken krijgt. In het tweede deel van de les gaf Cindy Reyniers een lezing over de penitenitentiar bewakingsassisten. Elke week getuigen de studenten over hun ervaringen:

Zoals gewoonlijk was deze derde lesweek in de gevangenis van Beveren zeer leerrijk. Tijdens het tweede deel van de les kregen we een insider-perspectief in het werk van een penitentiaire beambte. De penitentiaire beambte was blijkbaar goed gekend bij een aantal gedetineerden en ze gaven de indruk dat ze de ‘chef’, zoals penitentiaire beambten door gedetineerden worden genoemd, erg respecteerden en zelf graag zagen.
Toch hadden de studenten van Beveren een aantal bedenkingen over penitentiaire beambten en vooral het gebrek aan opleiding. Ik denk dat de VUB-studenten het helemaal eens zijn met de studenten van Beveren wat betreft dit onderwerp, maar ik denk dat hun gevoel hier belangrijk is om te benadrukken, omdat hun leven in de gevangenis sterk gekleurd wordt door contacten met deze penitentiaire beambten. Er woedden frustraties bij de gedetineerden, omdat er behalve een secundair diploma geen enkel ander diplomavereiste bestaat om penitentiaire beambte te worden. De PBA’s zijn echter diegenen die de gedetineerden dienen te helpen en dagelijks te ondersteunen naar een potentiële vrijlating en re-integratie in de maatschappij. De rol van PBA’s is cruciaal in het gevangenisleven, echter lijkt het me evident dat PBA’s voor deze belangrijke en emotioneel zwaarbeladen rol niet grondig genoeg voor opgeleid zijn.

Tijdens de derde les SLD stonden we stil bij de ‘pains of imprisonment’ van Sykes. Uit de gesprekken met de studenten van Beveren kon ik afleiden dat het verlies van autonomie een detentiepijn is die sterk aanwezig is in de gevangenis van Beveren. Ondanks de gevangenis van Beveren een compleet nieuwe gevangenis is, kreeg ik het gevoel dat de studenten van Beveren elke detentiepijn ervaren. Nochtans wordt in de Basiswet menselijke waardigheid als principe opgenomen. Dit is een mooi principe waarvan ik gemerkt heb dat ze niet makkelijk om te zetten zijn in praktijk. Het traject SLD toont mij hoe de ‘law in books’ erg verschilt met de ‘law in action’.
Het feit dat de studenten van Beveren aanhaalden dat ze hier ‘echte’ gesprekken kunnen voeren, verwijst voor mij naar de goede vertrouwensband die aan het groeien is tussen de studenten van de VUB en de studenten van Beveren. De gesprekken die ik heb met de studenten van Beveren doen me terugdenken aan mijn stage in het CAW. De essentie van mijn werk was hier het luisteren naar de verhalen van cliënten en erkenning geven voor wat ze voelen. Naast de theorie die we krijgen in de lessen SLD, is dit voor mij een belangrijk aspect van de lessen. Ik vind het dan ook positief dat de lessen voldoende ruimte laten voor zulke gesprekken én geloof hierdoor in het succes van deze lessen. Ook na de derde les ging ik met een goed gevoel naar huis.